In 1840 is de naam waterpolo ontstaan.
Waterpolo is ontstaan door mensen die op vaten zaten en met peddels de bal in de goal
probeerde te krijgen. In 1870 werden er een aantal regels geschreven.
In 1880 en in 1888 heeft waterpolo de vorm van tegenwoordig gekregen.
Over de oorsprong van het waterpolo lopen de berichten nogal uiteen. De Engelse sportjournalist en oud-waterpolospeler Kelvin Juba noemt een zekere William Wilson, in 1844 uit Schotse ouders geboren, als de uitvinder van het 'handbal in water'. Hem zou in 1876 door zijn zwemvereniging Aberdeen zijn gevraagd regels voor een balspel te water te ontwerpen. In 1877 zou de eerste officiële waterpolowedstrijd zijn gespeeld tijdens het Bon Accord Smimming Festival in de rivier de Dee. Het is niet bekend of Wilson het spel verder heeft ontwikkeld.
In 1885 werd waterpolo officieel erkend door de Engelse Amateur Swimming Association en werden waterpolcaps ter onderscheiding van de spelers ingevoerd. In 1887 werden voor de eerste maal echte doelen gebruikt. In 1888 werd in Engeland een waterpolo-commisie opgericht en het eerste nationale kampioenschap gespeeld. Ook in dit jaar werden officiële regels vastgelegd en werd het spel vanuit Engeland naar de Verenigde Staten(Boston) geëxporteerd. Het waterpolo won snel aan populariteit; in 1894 begon men er in Duitsland en Oostenrijk mee, in 1895 in Frankrijk, in 1897 in Hongarije en 1900 in Italië.
In Nederland en België zijn de eerste gegevens over waterpolowedstrijden opgetekend in het jaar 1889, toen in Leiden een balspel te water werd gespeeld.
Aan het einde van de 19de eeuw domineerden Engeland en de Verenigde Staten nog maar België, Zweden en Nederland namen het spel over en verbeterden het spelpeil geleidelijk. Het eerste Olympische waterpolo werd in 1900 op de Olympische spelen te Parijs gespeeld. Engeland werd kampioen, België behaalde zilver en Frankrijk het brons.
